“Niet alleen de tweetaligheid is verrijkend, ook het leven in twee culturen”

Voor Suzanne Grijsbach was haar emigratie naar Duitsland geen doelbewuste keuze. Na haar studie in Wageningen ging ze voor een jaar naar Berlijn, omdat ze daar een baan kon krijgen. “Dat jaar is een beetje langer geworden, want dat was in 1996. Na Berlijn en Stuttgart wonen we nu in de buurt van Keulen. Een stuk dichter bij Nederland en dat is prettig, omdat we ook twee kinderen hebben.”

Twee talen

Suzannes partner is Duits en hun kinderen – Friso van zestien en Sophie van twaalf – zijn allebei in Duitsland geboren. Toch hebben ook zij een sterke band met Nederland. Suzanne: “Dat komt vooral door de taal. Ze praten en schrijven prima Nederlands. Toen ze klein waren, was het voor hen vanzelfsprekend om twee talen te spreken. Toen ze iets groter werden vonden ze het eerder lastig en overbodig om ook Nederlands te leren, maar nu zijn ze er eigenlijk wel blij mee. Het is gewoon voor ze. Het leven in Duitsland vinden ze prima. Wel zijn ze jaloers op de vele trapveldjes en openbare sportvelden in Nederland, die vind je hier niet zo.”

Voor Suzanne is het Nederlandse taalonderwijs heel belangrijk. “Woordenschat, grammatica, et cetera. Bovendien is het goed dat ze op deze manier andere Nederlands- en Vlaamssprekende mensen leren kennen, met andere accenten. Ook pikken ze veel van de Nederlandse cultuur op tijdens het onderwijs.”

Verschillen tussen Nederland en Duitsland

“Onze kinderen komen graag in Nederland,” vertelt Suzanne, “maar dat komt natuurlijk ook doordat we daar altijd plezier hebben met onze neefjes en nichtjes. Mijn dochter vindt het fantastisch dat je in Nederland zo goed kunt fietsen: het is er zo groen en er zijn geen bergen, haha. Maar over het algemeen zijn we heel gelukkig en tevreden hier in Duitsland. Het land biedt een hoge levenskwaliteit, de omgangstoon is erg prettig en iedereen staat bijzonder open voor Nederlanders.”

Friso en Sophie hebben tot en met groep 8 de Nederlandse school in Keulen gevolgd. Suzanne: “Het contact met de leraren verloopt daar meestal iets persoonlijker, alleen al doordat je de juf of meester met de voornaam mag aanspreken. En ze hebben altijd in heel kleine, persoonlijke groepjes les gehad – gemiddeld zaten er drie tot vijf kinderen in een groep. Ook werd er op de Nederlandse school veel meer met powerpointpresentaties en dergelijke gewerkt dan op de Duitse school. In de klaslokalen in Duitsland vind je meestal geen beamer, laat staan een whiteboard. Verder ga je daar pas als je 6 jaar bent naar de lagere school en al met 10 jaar naar de middelbare, die dan acht jaar duurt, in het geval van het gymnasium. Het kiezen van een vakkenpakket gaat ook heel anders, dat is een verhaal apart. Friso volgt nu nog het VWO bij de Wereldschool. Dat is best pittig, want de lessen zijn erg individueel en hij gaat daarnaast ook nog naar de Duitse school.”

Emigratietips

Suzanne heeft een duidelijk antwoord klaar wanneer we haar vragen of ze tips heeft voor wie overweegt te emigreren: “De taal goed spreken is zo belangrijk, geef het niet op! Blijf praten en schrijven in de tweede taal, lees veel boeken, bekijk filmpjes en onderhoud contact met het moederland. Maar houd er ook weer niet al te star aan vast: het komt allemaal goed en het moet wel leuk blijven. Bovendien is niet alleen de tweetaligheid verrijkend, maar ook het leven in twee culturen.”

Meer informatie op:  Tel. 0320-229927/06-10760220

www.wereldschool.nl

[email protected]

Over Redactie

Al sinds 1999 een gespecialiseerde uitgeverij in (auto)biografieën en uitgever van de magazines VertrekNL en Bommelglossy. Het complete fonds is via deze site te bekijken en rechtstreeks te bestellen.